Veldtwerk

Er zijn momenten geweest waarop ik wilde stoppen met het blijven produceren van ‘meer’. In een wereld waar grondstoffen steeds schaarser worden, voelt het soms tegenstrijdig om als ontwerper en maker telkens weer iets nieuws toe te voegen. Toch ligt juist in dat spanningsveld ook een kans en een verantwoordelijkheid zelfs. Want ontwerpen kan ook gaan over het herwaarderen van wat er al is.
We staan voor grote vraagstukken, maar ook voor bijzondere mogelijkheden. Door materialen een tweede leven te geven en materialen die al een eigen geschiedenis hebben, ontstaat er ruimte voor objecten met gelaagdheid en betekenis. De kunst is dan om dat verleden voelbaar te maken, zonder dat het eindigt in een gimmick vind ik. Het moet het ontwerp versterken, niet overheersen.
Zo hebben we bijvoorbeeld oude vloerplaten uit NS-dubbeldekkers omgevormd tot tafeltennistafels en tafelvoetbaltafels. Een speels nieuw doel, met een robuuste, industriële uitstraling. Met de Waterbank werken we aan oplossingen om regenwater op te slaan voor drogere tijden https://waterbank.nu/. En met het collectief Enz Remake: https://enz-remake.nl/ ontwerpen we circulaire interieurs, onder andere voor De Wereld van Jansje.we ontwikkelen 100% biobased doodskisten https://www.unigra.nl/wigrust — een ingetogen, maar krachtige stap richting een duurzamere uitvaartcultuur.
Duurzaam ontwerpen vraagt om verbeeldingskracht, maar ook om respect: voor het materiaal, voor het verhaal, en voor de wereld waarin we ontwerpen. Het gaat niet alleen om wat je maakt, maar om wat je achterlaat.